گنجينه

madad — Tue, 08 Jan 2008 02:06:24 GMT

هرگزدرمحبت شك نبود .تك سوارمهرباني تك نبود.كاش برلوحي كه برجان دل است.واژه تلخ خيانت حك نبود

پناه می‏بریم به خدا از شر شیطان رانده‏شده
به نام خداوند بخشنده‏ی بخشایشگر
خداوندا بر محمّد و آل او درود فرست

بخشهایی از توصیه پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله به ابوذر غفاری :

ای ابوذر! ... خدای متعال خلق را آفرید تا او را بشناسند و چون او را شناختند، حضرتش را بپرستند و چون او را پرستیدند، از پرستش جز او بی‏نیاز شوند. شخصی گفت: پدر و مادرم به فدایت! ای پسر رسول خدا! شناخت خدا چیست و چگونه است؟ فرمود: این که مردم هر عصر، امام زمان خود را که طاعتش بر آنان واجب است، بشناسن

}.فاصله عبادتِ با شناخت؛ با عبادتی که بدون شناخت انجام می‏شود، مانند فاصله گُل از شکل گُل است. ... شاید تصویری که یک نقاش زبردست از یک گُل نقاشی می‏کشد، بسیار زیباتر از یک گُل واقعی باشد، اما آثاری که از یک گُل واقعی بر می‏آید هیچ‏وقت از آن تصویر زیبا بر نخواهد آمد{.

}گاهی (انسان در نماز خواندن) حتی به اندازه صحبت‏کردن با یک بچه چهار ساله تمرکز ندارد. سعی می‏کند حروف و کلماتی را که در نماز ادا می‏کند، صحیح تلفظ کند، اما به معنا و مفهوم آنها توجه ندارد و این تنها معلول عدم معرفت و شناخت صحیح نسبت به معبود است. ... اگر انسان به شخصی علاقه داشته باشد، سعی می‏کند در حضور او توجه خاصی داشته باشد{.

}انسان با معرفت هیچ گناهی مرتکب نمی‏شود. چون شأن خداوند را می‏شناسد و از گناه در حضور او شرم و حیا می‏کند. تمام راه‏هایی که ممکن است به انحراف و کجروی انسان منتهی شوند، با معرفت مسدود شده و حیاتی شبیه به حیات معصومین به او عطا می‏گردد. ... هرگاه معرفت واقعی حاصل شد، روح انسان و قوای او همچون عقل و چشم و گوش و زبان در راه‏های انحرافی تلف نمی‏شوند. از این روست که آدمی همواره باید سعی و تلاش نماید تا دایره فهم خود را درباره خداوند توسعه دهد و عبادتهایش را تعمق بخشد و { ….

madad — Tue, 08 Jan 2008 02:00:45 GMT

من دوست دارم از آنچه هر روز دراین

سرزمین رخ می دهد بنویسم ولی لبانم باسردی دلها

وخشم چشم ها دوخته شده و انگشتانم درطلب گرمای

وجودی به دوردست دراز است.اما کی وکجااین نیاز

ما براورده میشود.

و روزي ناگهاني خواهد آمد

کسي که مثل دريا بي قرار است

کسي که از دودمان صخره و موج

زلال و آبي و دريا تبار است

و دريا مي نويسد نام او را

به روي ماسه هاي نرم ساحل

پريشان باد صحرا گرد بي تاب

پيامش مي برد منزل به منزل

کسي مي آيد از آن سوي خورشيد

بشارت مي دهد آيينه ها را

لبالب مي کند بوي حضورش

فضاي خالي آيينه ها را

کسي مي آيد از سمت شکفتن

کسي همزاد ابر و باد و باران

زمين مي خندد از شوق نگاهش

کسي همزاد ابر و باد و باران

زمين مي خندد از شوق نگاهش

و گل، گل مي کند در شوره زاران

سواري از فلق مي آيد اين سو

به دنبالش سياهي از سپيده

و مي گيرد وضو با شبنم صبح

کنار لاله اي در خون تپيده

دو رکعت کربلا مي خواند آري

شقايق را ترنم مي کند او

دو رکعت نينوا و مسلخ عشق

گلو و خنجر و خون پرستو

قيامتش قامت سبز حسين (ع) است

قيامت مي کند اين سرو قامت

گلويش نينوايي تازه دارد

قيامت مي شود مردم، قيامت

علي (ع) در سجده هايش مي زند موج

رکوعش انحناي ذوالفقار است

شهادت مي دهد فرزند زهرا (س)

که پايان کتاب انتظار است

سلامت مي کنم مولاي باران

سلامي از سر دلتنگي و درد

بيا مردان عاشق سبز ماندند

در اين خاک زمستان خيز دلسرد

زمين آوار يک درد قديمي ست

بيا آقا، خدا اينجا غريب است

و تابوت عدالت روي دوش

گروهي مردم، مردم فريب است

به سقف شب نمي سوزد چراغي

صدائي جز صداي بي کسي نيست

اباذر مسلکان را پر شکستند

کسي ياد امام اطلسي نيست

زنان استخواني، کودکان پير

و مرداني اسير لقمه اي نان

زمين در انحصار قوم قارون

نمي باري چرا اي روح باران؟

در اين لم يزرع خاموش و بي روح

در دم کرده خاکستان دلسنگ

اقاقي هاي عاشق را عطش کشت

نمي باري چرا اي ابر دلتنگ؟

و مي دانم که روزي خواهي آمد

به دنبالت سپاهي از سپيده

و مي گيري وضو با شبنم صبح

کنار لاله اي در خون تپيده

انتظار

madad — Tue, 01 Jan 2008 08:53:48 GMT

ابا صالح دلــــم سامان ندارد
   مگر هجر تــو را پايـــان نـــدارد
ابا صالـــح بيـــا دردم دوا کــن
                    مرا از ديدنـــت حاجــت روا کن
ابا صالح مـــرا با روسيــــاهی
      به خود راهم بده با يک نگاهی
ابا صالح فقيــــرم من فقيـــرم
      بده دستی که دامانت بگيـــرم
ابا صالح تو خوبی مـن بدم بــد
      مرا از درگهــــت ردم مکــن رد
اباصالح چه خوش زيبنده باشد
            کـه تو لعل لبت پر خنـده باشد
ابا صالح عزيـــــز آل ياسيـــــن                               بيا درجمع ما يک لحظه بنشين

انتظار

madad — Tue, 01 Jan 2008 07:19:10 GMT

کاش می شد اشک را تهدید کرد


                                فرصت لبخند را تمدید کرد
کاش می شد در میان لحظه ها


                                 لحظه دیدار را نزدیک کرد

يادواره شهدای شهرک مبعث

madad — Tue, 01 Jan 2008 07:17:14 GMT


  «چه خوب است حدیثی گوییم از آن‌چه سال‌ها

اذهان ما را به دغدغه می‌کشاند و نمی‌گذارد که

لحظه‌ای ذهن‌مان آرام گیرد. از آن‌چه هشت سال
دفاع مقدس بر این مرز و بوم گذشته است.

پرداختن به این مقولات امری‌ست ضروری و تا
حدی دینی است بر گردن آنان که قلم در دست

گرفته‌اند و با چشمان خود جنازه‌هایی را دیده‌اند

که بی‌سر راه رفته و در آغوش برادری آرام

گرفته‌اند. پس به هر بهانه‌ای که حرفی نوشته و

قلمی بر کاغذ سفید سرانده شود، وظیفه‌ای‌ست

بر گردن خالقان آثاری در این زمینه. هر چند که

هر چه گویند نیز نتواند شرحی باشد برآنچه

گذشته است بر این کهن سرزمین.»
ستاد یادواره شهدای شهرک مبعث:
این ستاد متشکل از برادران و خواهران

بسیجی محله بودهکه به تفکیک زیر به خدمتتان معرفی
میگردند.
۱) دبیر ستاد یادواره:
مرتضی کدخدایی - محمد حسین عالیان
۲)کمیته تدارکات:
غلامرضا آقا نصیری
۳) کمیته اجرایی:
حاج آقا منوچهر بهادری
۴)کمیته خواهران:
سرکار خانم فیروزی
۵)مالی:
سرکار خانم میرزایی
۶)طراحی:

جناب آقای نادرکاشانیان- جناب آقای شاهین قلندرآبادی
<باتشکر فراوان از تمامی عزیزانی که ما را در

انجام این حرکت مهم یاری نمودند :
آقایان سینا بابادی - میلاد سوری -مهردادیوسفی

بهادرمعتمدی- محمد نعیم کاشانیان- منوچهرفنی
پور - استاد ارجمند علیرضا رضایی و جمیع
دوستان عزیزمان در پایگاه های بسیج خواهران
و برادران مبعث.>